Huhuhu...
Haaatsjoe! (x 50)Het mysterie van de onopgeloste fiets
Ik kan geen maat houden en dat is een probleem voor mij en de mensen in mijn omgeving. Voor de mensen in mijn omgeving eigenlijk vooral als ik liedje zing of daar een poging toe doe. Voor mijzelf op alle andere gebieden van leven. Ik hou me niet aan zaken als sluitingstijd, ik kom helemaal niet of je moet me letterlijk wegjagen als het feest voorbij is, het is hollen of stilstaan, grenzeloos, alles of niets. Of het nu om eten, drinken, roken, sporten, stappen, werken of kerstversiering gaat.Kerstmis, daar deed ik niet aan. Nou ja, ik verscheen wel op een paar kerstdiners, want daar ontkom je in deze tijd van het jaar niet aan. Maar zaken als hulsttakjes, glitterkaarsen en kerstkransjes kwamen er bij mij niet in, laat staan dat ik een kerstboom optuigde. Stom gedoe vond ik het en ik deed er niet aan mee. Tot nu, dus.
Gisteren werd ik opeens bevangen door een kerstgedachte. Ik weet niet hoe het kwam, misschien waren drie interviews achter elkaar iets te veel, misschien is het toch weer de leeftijd die me parten speelt of misschien ben ik diep in mijn hart altijd dol geweest op de kneuterigheid van Hollands Kerstmis. Hoe dan ook, het leidde ertoe dat ik in de auto stapte, bij de eerste de beste kerstbomenstal de grootste uitzocht die ze hadden en vervolgens bij de Hema voor een kapitaal aan kerstverlichting, kerstballen en andere glanzende frutsels insloeg. Daarna kocht ik bij een muziekwinkel niet één, maar drie cd’s met kersthits en bij de supermarkt laadde ik mijn kar vol met wijn en kerstlekkernijen, kaarsen, waxinelichtjes, kerstservetjes en een kersttafelkleed.
Mijn huis is geen huis meer, maar een kerstervaring. Wie de woonkamer betreedt wordt bijkans bedwelmd door de dennengeur en verblind door aan- en uitspringende lampjes en glittertoestanden. De kerstboom staat pontificaal voor de tuindeuren te stralen van feestelijkheid, in alle hoeken staan kaarsen en je struikelt over de kerststerren en alle denkbare gebruiksvoorwerpen in de vorm van een kerstmannetje of iets anders kerststigs. Het is pas 14 december.
Gisteren vond ik het nog wel leuk. Toen was ik immers in een opperbeste kerststemming. Buiten vroor het, binnen zaten we gezellig te eten naast de boom, op de achtergrond zong iemand over Santa die stuck zit in de chimney, het was bijna kerstmis en ik was blij. Maar toen ik vanmorgen met een duf hoofd en een zere knie de deur opendeed, om de oren geslagen werd met kerstsfeer en de scherven aanschouwde van de eerste ballen die Floris uit de boom heeft gejast, verdrievoudigde dat spontaan mijn ochtendhumeur. Ik woon hier in een soort kerststal. En dat duurt nog weken.
Ten overvloede
Voor wie het zich nog afvraagt: nee, de telefoon doet het nog steeds niet.Fetisj
Gisteren en vandaag werd ik via icq benaderd door iemand met de nickname Markie. Markie vindt het opwindend als vrouwen hem van zijn spaarcentjes beroven, schrijft hij aan wat dames die hij uit de white pages van icq heeft gevist. “Onderdaantjes zoals ik hebben toch geen recht op euro’s?” Markie vindt dat vrouwen - maakt blijkbaar niet uit welke - daar veel meer recht op hebben. “Dit is echt serious bedoeld”, voegt hij er nog aan toe. Op zijn website laat hij weten wanneer hij op een bepaald parkeerterrein is, met een volle portemonnee. Dat moet toch veel eenvoudiger kunnen, denk ik dan. Ik heb hem mijn bankrekeningnummer aangeboden, maar daar heeft hij nog niet op gereageerd.Ach, ieder z’n fetisj, zeg ik altijd maar. Ik kijk nergens meer van op. Misschien vindt u het wel spannend om afgesnauwd te worden door de telefoon. Kickt u op klantonvriendelijk gedrag. Raakt u in extase van opmerkingen als ‘Wie denkt u wel dat u bent?’ of ‘Wees blij dat ik niet zeg: zoek het zelf maar uit’. Droomt u ’s nachts van de stem die de ellenlange keuzemenu’s inspreekt en gaan uw meest prikkelende fantasieën over kastjes en muren. Ik kom u graag tegemoet en verstrek met plezier het nummer van de Klantenservice van KPN Telecom: 0900-0244. Van succes verzekerd bent u als u belt met een even absurd als onmogelijk verzoek, zoals - en nu noem ik echt het meest belachelijke dat in me opkomt - telefoon.
Nu u
Gewoon even omdat ik het interessant vind om te weten: welke internetpagina's bezoekt u regelmatig, naast Charlotte's Web?Verrassing
Mijn familie is niet zo van surprises. Wij vieren altijd Sinterklaas met gedichten. Vermoedelijk heb ik in mijn kleutertijd voor het laatst een surprise voor iemand gemaakt. Ik kan me vaag iets herinneren van een sigarenkistje en ik meen een dolfijn, maar het kan ook een auto zijn geweest. Wat misschien in combinatie met het sigarenkistje meer voor de hand ligt. 't Was voor een jongentje dat Robin heette. Maar wanneer en waarom heb ik dan in hemelsnaam ooit een dolfijn gefiguurzaagd? Nou ja.Het moment is aangebroken dat er weer een surprise van mij wordt verwacht. En ik barst van de inspiratie. Echt. Ik zie grootse knutselwerken voor me, manshoge kartonkunst, van een ongelofelijke originaliteit en perfect uitgevoerd. De surprise zelf moet letterlijk voor alle verrassing zorgen, want als je met z’n tweeën Sinterklaas viert is het niet bepaald moeilijk om te raden van wie het cadeau komt. (Duh, van Sinterklaas natuurlijk.)
Afijn, popelend om mijn wilde plannen ten uitvoer te brengen ging ik op zoek naar materiaal. En gereedschap. En wat blijkt? Ik ben helemaal niet uitgerust om te knutselen! In mijn hele huis is geen tubetje lijm, geen rolletje plakband of gekleurd stukje papier te vinden. Een grondige zoektocht leverde niets meer op dan een schaar en een stapel oude Vara-gidsen. En daar kan zelfs ik - met al deze opborrelende creativiteit - niet mee uit de voeten.
Onthutsende mededelingen, genante bekentenissen (2)
Films die ik helemaal niet zo geweldig vond, zijn:Fargo
The usual suspects
Ik bewaar videobanden met daarop:
de eerste twee seizoenen van Ally McBeal
Ondanks alles blijf ik stiekem fan van:
Katja Schuurman
Langdurig en hysterisch gehuild heb ik om:
Dancer in de the Dark
|
|
Meta
