De wereld waarin nat haar niet bestaat

Ik heb een diep respect voor mensen die hun haar f?hnen. Als het vrouwen zijn dan, want mannen die hun haar f?hnen, daar heb ik dus echt helemaal niets mee! Mannen die hun haar f?hnen, dat is me toch iets ergs! Ik ken dan ook nul mannen die hun haar f?hnen, want zodra ik erachter kom dat ze dat doen verbreek in onmiddellijk ieder contact, maar natuurlijk niet voordat ik ze heb uitgescholden voor Ridge uit de Bold and the Beautiful en George Michael toen hij Faith zong. (Wel een goeie elpee trouwens.)

Er zijn dus vrouwen die leven in een wereld waarin nat haar niet bestaat. Of tenminste waarin het lijkt of nat haar niet bestaat, want het bestaat natuurlijk wel, maar die vrouwen hebben het verbannen met de f?hn. De wereld waarin nat haar niet bestaat is een heel gelukkige, betrouwbare wereld waarin ook dingen als een dubbele afspraak, een knorrende maag of een negatief saldo niet bestaan. Vrouwen die leven in deze wereld stralen altijd een soort intense tevredenheid uit waarop ik jaloers ben en waarvoor ik dus een diep respect heb. Bovendien zijn ze vaak assertief en ook zelfverzekerd. Kortom, zo’n vrouw wil ik al mijn hele leven worden, maar ik ben er nog maar kort geleden achtergekomen dat de truc is gewoon je haar f?hnen.

Het idee is dus dat je iedere dag zo’n twintig minuten eerder opstaat om je haar te f?hnen. Dat is eigenlijk alles wat het kost om toegang te krijgen tot bovenstaande fijne wereld. Ik heb het vorige week geprobeerd en het werkt. Dat eerder opstaan is een klein minpuntje, maar verder heb je de hele dag dat tevredene en zelfverzekerde gevoel. Een bijkomend voordeel is dat je hoofd niet steeds bevriest als je even een stukje buiten moet lopen. En dat de mensen tegen je zeggen: ‘Charlotte, je haar danst’ als je met een elegante beweging de glanzende lok die voor je oog hing naar achter schudt.

Vanaf vandaag word ik zo iemand die iedere dag haar haar f?hnt.

Mijn andere goeie voornemens voor 2006 zijn (ja sorry, ik kwam dit jaar nogal traag op gang):

• Een gepland en gestructureerd leven leiden, waarin ik nooit meer in huilen uitbarst omdat ik niets meer snap van mijn eigen agenda en ik op ??n dag zes dingen heb gepland die allemaal precies een dag duren.
• Iedere dag ontbijten, want het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag
• Iedere dag een stukje op mijn weblog schrijven, zodat u allemaal heel blij met mij bent en mij geen mailtjes meer gaat sturen dat u bijvoorbeeld voor straf mij niet genomineerd heeft bij de Dutch Bloggies, omdat ik daar veel te weinig stukjes voor schrijf. (Haha, grapje natuurlijk.) (Van dat iedere dag bedoel ik, want dat hou ik echt nooit vol. Dan maar geen Dutch Bloggie!)
• Me niets aantrekken van het feit dat mijn vriend uit Zwolle komt, waar bepaalde romantische concepten nog niet helemaal zijn doorgedrongen zoals langdurig en intens verdrietig afscheid nemen op Schiphol als je een maand naar het buitenland vertrekt voor je werk.