Het laatste stukje op Charlottes web
In 2004 dan. (Haha.)Het jaar 2004 is mislukt. Bijna alles ging mis. Het begon al slecht, het midden was helemaal stom en, nou ja, de laatste maanden vielen eigenlijk nog wel mee. Maar over het geheel genomen was het een rotjaar. Voor mij en voor de hele wereld. Ik ken echt niemand die zegt: 2004, jongen, toppiejoppie. Het is een en al ziek, uit, hartzeer, depressie en andere ellende. Ik ken trouwens sowieso niemand die toppiejoppie zegt, want die mensen wil ik niet eens kennen. Alleen vriendin C. had nog wel een aardig jaar, met trouwen en een kindje in haar buik krijgen, maar ook voor C. was het niet allemaal even feestelijk dit jaar.
En nu is het bijna voorbij, hoera. In 2005 gaan we knallen, ik zweer het u. Ik heb zelfs een paar goeie voornemens gemaakt, maar die zijn geheim. Eentje gaat over mijn weblog, dus dat is alvast goed nieuws, misschien. Maar vandaag heb ik het te druk, want er moet nog een hoop gebeuren dit jaar. Om uit een mailtje van het jongste zusje P. te citeren:
We hebben heel veel te doen: boodschappen doen, maskers, koken, toekomst voorspellen, dus een uurtje of 14.00?
En dan is ze nog de helft vergeten. Want we moeten ook nog in bad en beslissen wat we aantrekken en dat is misschien wel de grootste klus. Dus, ik ga er weer vandoor, ik wens u een prettig uiteinde (waarom vind ik dat altijd zo ranzig klinken?) een goeie start en hier hebt u vast een vrolijk liedje. (Een liedje op Charlottes web, wel hebt u ooit! Ja, ik vind het zelf ook raar, maar dan hebt u weer wat te klikken.)
Klik!
negentien reacties
2004 is goed gelukt. We zijn niet verhuist. Hebben geen afscheid hoeven nemen, er is niemand ziek geworden en ik ben eindelijk afgestudeerd. Alle familieleden die alleen waren hebben verkering gekregen. Een prima jaar voor ons!
[Johannet:4] ja, ik ben ook niet verhuisd. maar dat maakt het nog niet meteen een goed gelukt jaar!
en vanaf nu graag ook wat reacties van mensen die 2004 een rotjaar vonden, want ik voel me al zo alleen!
Uiteinde is inderdaad een raar woord. Vooral een ‘zalig uiteinde’. Ik leg dan meteen een link met het Spaanse woord a?o (jaar). Op msn schrijf ik nooit accenten en dan staat er ‘ano’. Aan mijn vrouws reactie te horen en zien heeft dit een bepaalde gelijkenis met uiteinde. Vandaar misschien.
Ik hoop dat 2005 een heel goed jaar voor jou wordt, Charlotte.
Charlotte, als het je zo op het uiteindje nog helpt:
Je ebnt voor mij best een beetje een inspiratiebron geweest.
En in 2005 gaat het ook voor mij knallen, geloof me!
Maatschappelijk gezien was 2004 inderdaad een niet al te vrolijk jaar.. Zeker op t end.. Voor mij persoonlijk gezien een vreemd jaar.. Een jaar waarin alles waarin ik geloofde niet bleek te kloppen.. Ik heb goeie hoop voor 2005.. Persoonlijk, men zegt dat je pas vooruit gaat als je helemaal onderin de put bent geweest.. En maatschappelijk.. Want onNederlandser, rotter en terrorischer dan dit kan het toch niet worden, hoop ik.
ik wens je van harte toe dat 2005 voor jou toppiejoppie wordt! 
Je aanstaande schoonzus die echt alles uit de kast haalt om maar geen vrijgezellenfeest te krijgen.
Lieve ChaDesrlotte, het jaar 2004 was politiek en maatschappelijk gezien inderdaad verschrikkelijk. En voor jou ook. Maar er zijn en blijven mensen die het een goed jaar vonden. Jij weet waarom het voor mij wel een topjaar is geweest. Maar de jaren daarvoor waren voor mij weer verschrikkelijk moeilijk en ik ben nu ook gelukkig. Daarom wens ik je nu alvast veel geluk in 2005. Je gaat de goede kant weer op hoor meid.
Charlotte: voor mij was het ook een jaar om snel te vergeten. We richten gewoon een Club Van Mensen Die 2004 Een Rotjaar Vonden op en gaan er lekker een heel goed, gezond en warm 2005 van maken. Veel geluk in 2005!
Ach ja.. een rotjaar wil ik niet zeggen maar dat ik weer vrijgezel ben was nou niet echt het idee wat ik had bij de overgang naar 2005.. dus het einde was wel ruk ja.. maar ja.. c’est la vie.. we zien wel wat volgend jaar weer brengt.
Heb het leuk in 2005 zou ik zeggen!!
ik wens je een fijn jaar en veel geluk en voorspoed,
en over het ranzige uiteinde hoef ik het niet te hebben, we zijn dat inmiddels al weer gepasseerd…
Laat ik ook iets brullen over wat voor matig, nee, naar jaar het was. Want dat was het. Ach en wee, wat heb ik geleden en vele met mij. Er ging geen dag voorbij dat ik niet schreiend wakker werd. Of ging slapen met mijn hoofdkussen als enige troost. En al die spiegels die ik gebroken heb, amai. Business opportunities die ik misgelopen ben, verhoudingen die op brute wijze zijn verbroken. Ik wend mij af van 2004 en roep op luide toon en met overslaande stem: “Ik wend mij van u af, gij loeder die mij bij onze eerste ontmoeting een jaar geleden nog de hemel op aarde beloofde, 1000 maagden aan mijn zij. Ik spuug op uwer graf!”. U begrijpt, ik kijk 2005 wantrouwend in de ogen.
wat een kutjaar dat 2004. twee relaties verpest, alleen maar gewerkt, mijn huis is te klein, ik heb geen schone sokken en ik word te dik van al het bier. ik ben uit mijn zaalvoetbalteam gestapt, ik verlies te veel op het veld, mijn knie is nog geen 100%, ik ben nog niet getrouwd en ik heb nog geen kinderen
zo goed, corla? 
Mag ik de eerste alinea (die ene zin even niet meegerekend) kopieren?